**************

Όταν όλοι γνωρίζουν τους κανόνες, αλλά κανείς δεν τους τηρεί, το παιχνίδι μπορεί να γίνει επικίνδυνο.

Σε ένα αρχοντικό έξω από το Παρίσι, μια παρέα αριστοκρατών και υπηρετών συγκεντρώνεται για ένα κυνηγετικό Σαββατοκύριακο. Πίσω από τους κανόνες της καλής κοινωνίας, όμως, κρύβονται ερωτικά πάθη, ζήλιες, ψέματα και απαγορευμένες επιθυμίες. Όσο το παιχνίδι της κοινωνικής ευπρέπειας συνεχίζεται, οι πραγματικές σχέσεις των ανθρώπων αποκαλύπτονται όλο και πιο καθαρά.

Ο Ρενουάρ δημιουργεί μια σπουδαία κωμωδία ηθών, που σταδιακά μετατρέπεται σε πικρή και διορατική τοιχογραφία μιας κοινωνίας λίγο πριν από την καταστροφή του πολέμου. Με την πρωτοποριακή χρήση της βαθιάς εστίασης, των σύνθετων κινήσεων της κάμερας και των παράλληλων δράσεων μέσα στο ίδιο πλάνο, ο σκηνοθέτης καταργεί τα όρια ανάμεσα σε πρωταγωνιστές και θεατές και μετατρέπει ολόκληρο τον χώρο σε μια σκηνή όπου όλοι παίζουν τον ρόλο τους.

Μια ταινία για τους κανόνες που επιβάλλει η κοινωνία, τα ψέματα που χρειάζονται για να διατηρηθούν και τις επιθυμίες που κάποια στιγμή αρνούνται να υπακούσουν.

Ο Σκηνοθέτης

Ο Ζαν Ρενουάρ (1894–1979) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους Γάλλους σκηνοθέτες. Γιος του σπουδαίου ιμπρεσιονιστή ζωγράφου Ογκύστ Ρενουάρ, μεγάλωσε μέσα σε ένα περιβάλλον όπου η τέχνη και η παρατήρηση της ανθρώπινης συμπεριφοράς αποτελούσαν καθημερινή εμπειρία. Η σχέση του με τη ζωγραφική επηρέασε βαθιά τη ματιά του και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε τον κινηματογραφικό χώρο και το φως.

Ξεκίνησε να σκηνοθετεί στη δεκαετία του 1920, την περίοδο του βωβού κινηματογράφου, και σταδιακά διαμόρφωσε μια εντελώς προσωπική κινηματογραφική γλώσσα. Οι ταινίες του χαρακτηρίζονται από τη μεγάλη ελευθερία της κάμερας, τα σύνθετα και μεγάλης διάρκειας πλάνα, τη βαθιά εστίαση και κυρίως από ένα έντονο ενδιαφέρον για τις σχέσεις ανάμεσα στους ανθρώπους και τις κοινωνικές συνθήκες που τις διαμορφώνουν.

Στη δεκαετία του 1930 δημιούργησε μερικά από τα σημαντικότερα έργα του, ανάμεσά τους τη «Μεγάλη Χίμαιρα» (1937), την «Ανθρώπινη Κτηνωδία» (1938) και το 1939 γύρισε τον «Κανόνα του Παιχνιδιού».

Το έργο του επηρέασε βαθιά τη γαλλική Νουβέλ Βαγκ και σκηνοθέτες όπως ο Φρανσουά Τρυφό και ο Ερίκ Ρομέρ.