Ο Σύλλογος επισημαίνει πως πολιτική βούληση της σημερινής Κυβέρνησης είναι να υποβαθμίσει ακόμη και να κλείσει νοσοκομεία σαν αυτό της Πρέβεζας και στην ανακοίνωσή του αναφέρει:
Ποιες λέξεις άραγε θα μπορούσε κάποιος να χρησιμοποιήσει για την λειτουργία ενός νοσοκομείου όταν η Παθολογική του κλινική δεν νοσηλεύει ασθενείς για πάνω από έναν μήνα (και μάλιστα όταν αυτός ο μήνας είναι ο Αύγουστος το πρόβλημα έχει άλλη βαρύτητα), γιατί λειτουργεί με μία μόνιμη ιατρό η οποία συνεπικουρούμενη με μια εξωτερική συνεργάτιδα αδυνατεί εκ των πραγμάτων να καλύψει εφημεριακά ολόκληρο το μήνα; Πως θα μπορούσε να περιγραφεί η λειτουργία ενός νοσοκομείου όταν στην ίδια δομή ταυτόχρονα με το Παθολογικό τμήμα πολλές ημέρες δεν εφημερεύει ούτε γενικός Χειρουργός, ούτε Μαιευτήρας Γυναικολόγος με αποτέλεσμα τα επείγοντα χειρουργικά και μαιευτικά περιστατικά να μην μπορούν να αντιμετωπιστούν άμεσα στην Πρέβεζα, ενώ θα μπορούσαν, και να διακομίζονται σε όμορα νοσοκομεία με ότι κίνδυνους συνεπάγεται αυτό για τους ασθενείς; Είναι προφανές πως μια τέτοια κατάσταση μόνο προβληματισμό και έντονη ανησυχία μπορεί να προκαλέσει στους ασθενείς αλλά στο σύνολο του πληθυσμού στον νομό μας γιατί είναι ορατό στον καθένα πως μια τέτοια κατάσταση στερεί από το νοσοκομείο τη δυνατότητα να παρέχει ουσιαστικά δευτεροβάθμιες υπηρεσίες και το μετατρέπει εκ των πραγμάτων σε Κέντρο Υγείας.
Ποιος ευθύνεται γι αυτή την κατάσταση άραγε; Μήπως ευθύνεται το ιατρικό προσωπικό που θα μπορούσε να βάλει περισσότερη πλάτη; Τα νούμερα λένε άλλα. Η μεγάλη πλειοψηφία του ιατρικού προσωπικού με σταθερή εργασιακή σχέση που εργάζονται σε τμήματα απαραίτητα για την υποστήριξη της ζωής εργάζονται περισσότερες ώρες όχι μόνο από αυτές που είναι από το νόμο υποχρεωμένοι, αλλά περισσότερο ακόμη και από τον ανώτατο επιτρεπόμενο εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας και πάλι δεν φτάνουν και το υπόλοιπο υγειονομικό προσωπικό δουλεύει με οφειλόμενα ρεπό και άδεις σε διάφορα τμήματα. Μήπως άραγε αυτό συμβαίνει γιατί ξαφνικά έπαψαν να υπάρχουν γιατροί στην Ελλάδα και την Πρέβεζα; Ανατρέχοντας όμως στα μητρώα των ιατρικών συλλόγων θα δούμε σε κρίσιμες ειδικότητες όπως αυτή του Παθολόγου υπάρχει επάρκεια αλλά όλοι αυτοί οι γιατροί αποτρέπονται κυριολεκτικά με τις πολιτικές εμπορευματοποίησης της Υγείας να στελεχώσουν το ΕΣΥ.
Πως άραγε θα έρθει ένας Παθολόγος να εργαστεί στο νοσοκομείο της Πρέβεζας όταν ξέρει ότι με εντέλλεσθε θα κάνει 10 και 11 εφημερίες, όταν οι αμοιβές του είναι πολύ κάτω από το μέσο μισθό στην Ευρώπη, όταν θα βιώνει επιστημονική απομόνωση γιατί λόγω υπερεντατικοποίησης δε θα μπορεί να μπορεί εκ των πραγμάτων να συμμετέχει στην έρευνα ή να εκπαιδεύεται επαρκώς όπως το ιατρικό επάγγελμα απαιτεί; Τι κίνητρα έδωσε το Υπουργείο Υγείας για να προσελκύσει νέους γιατρούς στα Περιφερειακά νοσοκομεία;
Η απάντηση είναι προφανής και η πραγματικότητα είναι ορατή σε όλους. Πολιτική βούληση της σημερινής Κυβέρνησης είναι να υποβαθμίσει ακόμη και κλείσει νοσοκομεία σαν αυτό της Πρέβεζας. Αυτή η πολιτική στόχευση πηγάζει από την λογική της εμπορευματοποιημένης Υγείας, από τη λογική κόστους/οφέλους, από την πολιτική επιλογή τα νοσοκομεία της χώρας να αποτελούν επιχειρηματικές μονάδες με οικονομική αυτοτέλεια.
Αυτήν την πραγματικότητα αναδείξαμε όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα με μια σειρά από κινητοποιήσεις που συμμετείχαν δεκάδες σωματεία και φορείς του νομού. Δείξαμε ότι ο δρόμος της αγωνιστικής πίεσης ενάντια στην υποβάθμιση του Νοσοκομείου και των Κέντρων Υγείας αποτελεί μονόδρομος. Αυτόν λοιπόν το δρόμο οφείλουμε ξανά να ακολουθήσουμε απαιτώντας
- Να ανοίξει άμεσα η Παθολογική κλινική και να αρχίσει με ασφάλεια να νοσηλεύει ασθενείς
- Να προκηρυχθούν το σύνολο των κενών οργανικών θέσεων
- Να αυξηθεί η κρατική χρηματοδότηση για την Υγεία στο ύψος των πραγματικών αναγκών
- Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων που καλύπτουν πάγιε και διαρκείς ανάγκες
- Ένταξη των υγειονομικών στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα
- Ανέγερση νέου αποκλειστικά Δημόσιου νοσοκομείου στην Πρέβεζα
