Ο Πολιτιστικός Σύλλογος με ανακοίνωσή του χαρακτηρίζει την υφιστάμενη κατάσταση ως αίσχος και υποτίμηση της ιστορίας μας και υπογραμμίζει πως δεν θα υποχωρήσει.

Η ανακοίνωση αναφέρει:

Η υποστύλωση και τα ζητήματα στατικότητας του Κάστρου Παντοκράτορα είναι άμεσα και χρέος της Πολιτείας και του Δήμου Πρέβεζας. Ντροπή και αίσχος για την υποτίμηση της ιστορίας μας.

Λέγοντας Βιώσιμη Ανάπτυξη τι εννοούμε; Αποκατάσταση και διάσωση ενός μνημείου; Μήπως το Κάστρο του Αλή Πασά;

Όταν λέμε βιώσιμη ανάπτυξη εννοούμε ότι την αναγκαιότητα αποκατάστασης του μνημείου και την ανάδειξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, που δεν είναι μόνο το αποκαλούμενο « Ἴτς Καλὲ».

Το Κάστρο Παντοκράτορα είναι αυτό που έδωσε την ονομασία στον ομώνυμο οικισμό των Μικρασιατών προσφύγων. Το Κάστρο με τον ιστορικό ναό για τον οποίο υπάρχουν αναφορές σε βιβλία ιστορίας όπως του Παπαρηγόπουλου και του Κορδάτου ενώ ο Χριστόφορος Περραιβός κάνει μνεία του ναού για την περίφημη μάχη της Νικοπόλεως (12.10.1798). Ενώ, στην νεότερη ιστορία, περί το 1925 και μέχρι το 1968, το Κάστρο μετατράπηκε σε φυλακές για πολιτικούς και οικονομικούς κρατούμενους.

Η σημερινή του μορφή δεν θυμίζει σε τίποτα την ιστορική του αξία, στέκει μισογκρεμισμένο και ιδιαιτέρως το εσωτερικό του και λόγω της επικινδυνότητας παραμένει μη προσβάσιμο από το 2017.

Με διάφορες ιδιοτελείς μελέτες, το εκκλησάκι των Αγίων Αναργύρων κρίθηκε μη σκόπιμο η αποκατάσταση του και έτσι αφέθηκε στην τύχη του να καταρρεύσει, ώστε να μεταφερθεί στον χώρο που βρίσκεται η σχολική προσφυγική περιουσία. Η προσφυγική αυτή, όμως, περιουσία δεν αλλάζει χρήση κατά την Συμφωνία της Λωζάνης και κατά τις διεθνείς συνθήκες.

Ωστόσο, εκκρεμεί επίσης το ζήτημα του θολωτού καταφυγίου στον Κάλκ – Μπαμπά, όπου βρίσκεται ο δεύτερος ναΐσκος Παντοκράτορα. Τι θα γίνει; Ποιοι παζαρεύουν και ποια συμφέροντα εξυπηρετούν; «Πού πάμε ρε παιδια;» Θυσία όλα στον βωμό της αμφιλεγόμενης τουριστικής ανάπτυξης! Δεν θα υποχωρήσουμε!