Σε ανακοίνωσή τους επισημαίνουν τα σοβαρά και διαχρονικά προβλήματα που αντιμετωπίζει το σχολικό κτίριο, τονίζοντας πως η μη επιλογή του σχολείου δημιουργεί εύλογα αίσθημα αδικίας και ματαίωσης στους εκπαιδευτικούς και στη μαθητική κοινότητα, που βιώνουν καθημερινά τις συνέπειες των υφιστάμενων προβλημάτων.

Η ανακοίνωση αναφέρει;

Οι Διευθύνσεις και οι Σύλλογοι Διδασκόντων του 1ου ΕΠΑΛ ΠΡΕΒΕΖΑΣ και του Εσπερινού ΕΠΑΛ ΠΡΕΒΕΖΑΣ εκφράζουμε την έντονη απογοήτευση και τη διαμαρτυρία μας για τη μη ένταξη της σχολικής μας μονάδας στο πρόγραμμα «Μαριέττα Γιαννάκου» το οποίο αφορά την ανακαίνιση και αναβάθμιση σχολικών κτιρίων.

Η εξέλιξη αυτή μας προκαλεί ιδιαίτερη απογοήτευση, καθώς το σχολείο μας είχε προταθεί από την αρμόδια Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Πρέβεζας για ένταξη στο συγκεκριμένο πρόγραμμα.

Η σχετική πρόταση, κατά την άποψή μας, αντανακλούσε με σαφήνεια την πραγματική κατάσταση του σχολικού κτιρίου και τις σοβαρές ανάγκες που αντιμετωπίζει η σχολική μας κοινότητα. Η μη επιλογή του σχολείου μας, δημιουργεί εύλογα, αίσθημα αδικίας και ματαίωσης στους εκπαιδευτικούς και στη μαθητική κοινότητα που βιώνουν καθημερινά τις συνέπειες των υφιστάμενων προβλημάτων. Ένα σχολείο που χτίστηκε το 1980 με ελάχιστες έκτοτε παρεμβάσεις. Ένα κτίριο που λειτουργεί από τις 8 το πρωί έως τις 10 το βράδυ και στεγάζει 3 εκπαιδευτικές μονάδες.

Ως εκπαιδευτικοί που υπηρετούμε καθημερινά στις σχολικές μονάδες, θεωρούμε αυτονόητο ότι οι μαθητές/τριες και οι εκπαιδευτικοί έχουν δικαίωμα να φοιτούν και να εργάζονται σε ένα σχολείο όμορφο, καλαίσθητο, λειτουργικό, ασφαλές και αξιοπρεπές. Το σχολικό περιβάλλον δεν είναι ουδέτερο ούτε δευτερεύον στοιχείο της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Επηρεάζει την ψυχολογία των μαθητών, τη διάθεσή τους για μάθηση, την καθημερινή εργασία των εκπαιδευτικών και συνολικά την ποιότητα της σχολικής ζωής.

Ένα δημόσιο σχολείο οφείλει να εμπνέει σεβασμό, ασφάλεια και φροντίδα. Οφείλει να αποτελεί χώρο μάθησης, δημιουργίας, κοινωνικοποίησης και πολιτισμού. Όταν, όμως, οι βασικές υποδομές του παρουσιάζουν σοβαρές φθορές και ελλείψεις, το παιδαγωγικό έργο δυσχεραίνεται και η σχολική καθημερινότητα υποβαθμίζεται. Η εικόνα ενός σχολείου εγκαταλελειμμένου ή ανεπαρκώς συντηρημένου δεν τιμά ούτε τη δημόσια εκπαίδευση ούτε την πολιτεία που έχει την ευθύνη να τη στηρίζει ουσιαστικά.

Στη σχολική μας μονάδα υπάρχουν προβλήματα που δεν είναι αισθητικής μόνο φύσεως, αλλά συνδέονται άμεσα με τη λειτουργικότητα, την υγιεινή, την ασφάλεια και την αξιοπρέπεια της καθημερινής σχολικής ζωής. Είναι αναγκαίο οι τουαλέτες των μαθητών/τριών και των εκπαιδευτικών να λειτουργούν σωστά, με επάρκεια, καθαριότητα και ασφάλεια. Είναι απαράδεκτο, σε ένα σύγχρονο δημόσιο σχολείο, να υπάρχουν χώροι υγιεινής που δεν ανταποκρίνονται στις στοιχειώδεις ανάγκες της σχολικής κοινότητας.

Επιπλέον, είναι εξαιρετικά προβληματικό, κάθε φορά που βρέχει, να εισέρχονται νερά από την οροφή στις σκάλες του κτιρίου και στο γραφείο των καθηγητών και οι εκπαιδευτικοί να αναγκάζονται να τοποθετούν κουβάδες για να περιορίσουν τα νερά και τις ζημιές. Το γραφείο των καθηγητών είναι χώρος εργασίας, προετοιμασίας, συνεργασίας και διοικητικής λειτουργίας του σχολείου. Δεν είναι δυνατόν να λειτουργεί υπό συνθήκες που προσβάλλουν την καθημερινή εργασία των εκπαιδευτικών και εκθέτουν τη σχολική μονάδα σε εικόνες εγκατάλειψης.

Αντίστοιχα, η εξωτερική όψη του σχολικού κτιρίου δεν μπορεί να παραμένει σε κατάσταση φθοράς. Ένα σχολείο πρέπει να είναι καθαρό, βαμμένο, φροντισμένο και αισθητικά αποδεκτό. Δεν είναι παιδαγωγικά αδιάφορο οι μαθητές και οι μαθήτριες να προσέρχονται καθημερινά σε ένα κτίριο που εξωτερικά εμφανίζεται μουχλιασμένο, βρώμικο και εγκαταλελειμμένο. Η εικόνα του σχολείου διαμορφώνει στάσεις, επηρεάζει την αίσθηση του ανήκειν και αποτυπώνει έμπρακτα τον βαθμό σεβασμού της κοινωνίας προς τα παιδιά και τους εκπαιδευτικούς της.

Τα ζητήματα αυτά δεν αποτελούν υπερβολικές απαιτήσεις ούτε πολυτέλειες. Αποτελούν αυτονόητες και ελάχιστες προϋποθέσεις για τη λειτουργία ενός δημόσιου σχολείου. Η αξιοπρέπεια της σχολικής ζωής, η ασφάλεια, η υγιεινή και η αισθητική του χώρου όπου φοιτούν παιδιά και εργάζονται εκπαιδευτικοί δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως ζητήματα δεύτερης προτεραιότητας.

Με την παρούσα επιστολή, οι Σύλλογοι Διδασκόντων επιθυμούν να καταγράψουν θεσμικά τη διαμαρτυρία τους και να αναδείξουν την απογοήτευση της σχολικής κοινότητας για τη μη ένταξη του σχολείου μας στο πρόγραμμα. Η σχολική μας μονάδα είχε και εξακολουθεί να έχει πραγματικές ανάγκες αναβάθμισης. Οι ανάγκες αυτές είναι ορατές, καθημερινές και επηρεάζουν άμεσα μαθητές, μαθήτριες και εκπαιδευτικούς.

Πιστεύουμε ότι η δημόσια εκπαίδευση αξίζει σχολικά κτίρια που να ανταποκρίνονται στον ρόλο και την αποστολή της. Αξίζει χώρους που να καλλιεργούν τον σεβασμό, τη φροντίδα, την υπευθυνότητα και την εμπιστοσύνη. Οι μαθητές και οι μαθήτριές μας δικαιούνται να μαθαίνουν σε ένα περιβάλλον που τους σέβεται. Οι εκπαιδευτικοί δικαιούνται να εργάζονται σε έναν χώρο που δεν δυσχεραίνει, αλλά στηρίζει το έργο τους.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, εκφράζουμε την έντονη διαμαρτυρία μας για τη μη επιλογή του σχολείου μας στο πρόγραμμα "Μαριέττα Γιαννάκου» και επισημαίνουμε ότι η ανάγκη ουσιαστικής αναβάθμισης της σχολικής μας μονάδας παραμένει άμεση, υπαρκτή και επιτακτική.