Όπως τόνισε στο σύντομο χαιρετισμό της η κα Ελένη Αυδίκου, εκπρόσωπος του Συλλόγου εργαζομένων του Νοσοκομείου, η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια μια σειράς κινητοποιήσεων που προγραμμάτισε ο Σύλλογος για την υπεράσπιση του δημόσιου χαρακτήρα της Υγείας και του Νοσοκομείου της Πρέβεζας. “Η μουσική ενώνει, η μουσική ξεσηκώνει και η μουσική μας αποδεικνύει το ότι είμαστε ζωντανοί. Όπως ζωντανό θα πρέπει να κρατηθεί και το Νοσοκομείο μας. Είναι δικαίωμά μας και ευθύνη μας να αγωνιστούμε για αυτό” είπε η κα Αυδίκου και στη συνέχεια ο Πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων Κώστας Κύρλας απηύθυνε ένα σύντομο χαιρετισμό.
"Η αποψινή συγκέντρωση-συναυλία διαμαρτυρίας που πλαισιώνεται από σωματεία και πολίτες της Πρέβεζας, δεν γίνεται μόνο για να υπερασπίσει το Δημόσιο χαρακτήρα της υγείας, ούτε μόνο για να υποστηρίξει το νοσοκομείο της πόλης μας. Γίνεται επιπλέον και ίσως αυτό να είναι το κύριο, για να θέσει μια σειρά βαθύτερα, ακόμη πιο ουσιαστικά ερωτήματα στον Δημόσιο διάλογο, ερωτήματα που απαιτούν απαντήσεις και όσο δεν θα παίρνουν ,εμείς θα βρισκόμαστε εδώ, στις συναυλίες διαμαρτυρίας, στα συλλαλητήρια για την υγεία, για τον πόλεμο και την φτώχια, θα βρισκόμαστε στα μπλόκα στων αγροτών και στο πλευρό των καλλιτεχνών που αυτή η κοινωνία τους μισεί και δεν τους θεώρει τόσο σπουδαίους όσο τους χαρτογιακάδες των μεγάλων πολυεθνικών αν και οι παραπάνω πλάθουν ολόκληρο τον κόσμο σε αντίθεση με τους τελευταίους δεν αφήνουν πίσω τους τίποτα” ανέφερε μεταξύ άλλων ο κ. Κύρλας υπογραμμίζοντας πως οι Δομές Υγείας του τόπου μας δεν είναι μαγαζιά, δεν πουλάνε πραμάτεια για να βγάλουν κέρδος, τα νοσοκομεία δεν είναι επιχειρήσεις αλλά βασικοί συνεκτικοί κρίκοι της κοινωνίας, που διασφαλίζουν πως θα παραμείνουν τα παιδιά μας υγιή και οι γονείς μας ζωντανοί σε μία δύσκολή ώρα.
“Ήρθαμε να πούμε πως αυτές τις υγειονομικές δομές ο λαός τις έχει πληρωμένες και με το παραπάνω και τώρα του ζητάνε να τις πληρώσει δεύτερη και τρίτη φορά.
Ήρθαμε να φωνάξουμε πως δε θα ανεχτούμε να ταξιδεύουμε εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά με σπασμένο χέρι για να βρούμε έναν ορθοπεδικό και να περιμένουμε μήνες να κάνουμε ένα χειρουργείο καταρράκτη.
Δεν πρόκειται να συμβιβαστούμε με την ιδέα ότι θα πρέπει να πεθάνουμε από καρκίνο γιατί οι λίστες χειρουργείων και χημειοθεραπειών είναι απαγορευτικές. Δεν πρόκειται να συμβιβαστούμε με την πολιτική λογική που θέλει την υγεία αρωγό μόνο σε όποιον έχει χρήματα να πληρώσει ενώ σε αυτούς που δεν έχουν τους επιφυλάσσει τεράστιες αναμονές και νοσηλεία σε καταθλιπτικούς χώρους όπως είναι οι θάλαμοι νοσηλείας του νοσοκομείου μας.
Είναι αλήθεια αίτημα υπερβολικό να έχουμε σε μία περιοχή σαν τη Πρέβεζα καινούριο νοσοκομείο που να νοσηλεύει αξιοπρεπώς τους πολίτες της;
Είναι τάχα μου μαξιμαλιστικό να ζητάμε να υπάρχει στην Πρέβεζα σε καθημερινή βάση Χειρουργός, Ορθοπεδικός και Γυναικολόγος;
Είναι άραγε υπερβολή να ζητάμε καλά στελεχωμένο σταθμό ΕΚΑΒ στο Λούρο και το Ζάλογγο για να προλαβαίνουν να φτάνουν ζωντανοί οι κάτοικοι εκείνων των περιοχών στο νοσοκομείο;
Είναι τόσο δύσκολο να υπάρχει στην Πρέβεζα πρωτοβάθμιο δίκτυο υγείας που δίνει έμφαση στην πρόληψη του πληθυσμού που να επεκτείνεται και στους χώρους δουλείας, εκεί που είμαστε εκτεθειμένοι σε επαγγελματικό κίνδυνο αλλά και στα σχολεία για να ενημερώνει και να διαπαιδαγωγεί τα παιδιά μας να ζουν υγιεινά, βάζοντας στην ζωή τους την συστηματική άθληση και την σταθερή επαφή τους με τη φύση;
Γιατί άραγε αφού η οικονομική κρίση, όπως λένε πέρασε και είμαστε σε φάση ανάπτυξης δεν αυξάνουν την κρατική χρηματοδότηση των νοσοκομείων στα επίπεδα του 2009;
Γιατί δεν κάνουν καμία πρόσληψη ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού που από το 2010 και μετά οι συνταξιοδοτήσεις και παραιτήσεις είναι σταθερά περισσότερες από τις προσλήψεις;
Γιατί δεν μονιμοποιούν όλους αυτούς τους ελαστικά εργαζόμενους που δουλεύουν στο ΕΣΥ και που όλοι τους καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες;
Γιατί δεν βάζουν τους επαγγελματίες υγείας στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα;
Δε θα ήθελα να πω περισσότερα σήμερα γιατί αφ’ ενός θα τα ξαναπούμε και στη σύσκεψη φορέων στις 15/02 στις 7μμ στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του νοσοκομείου και στο μεγάλο συλλαλητήριο για την υγεία που διοργανώνουμε 21/02 ημέρα Τρίτη 7μμ εδώ, έξω από τη Θεοφάνειο και αφ ετέρου γιατί σήμερα το λόγο δεν τον θα έχουμε κυρίως εμείς, αλλά η χορδές της κιθάρας, του βιολιού και της καρδιάς μας.
Σήμερα θα τραγουδήσουμε όλοι μαζί πως για ένα κομμάτι ψωμί έχουμε ήδη δώσει πάρα πολλά και πως είμαστε αποφασισμένοι να αγωνιστούμε μέχρις εσχάτων για να γλυτώσει το παιδί, η ελπίδα δηλαδή να ζήσουμε σε ένα κόσμο που θα είμαστε εμείς, οι ανάγκες μας και τα όνειρα μας κύριο μέλημα. Σήμερα θα επιστρατεύσουμε την ανίκητη δύναμη της τέχνης για να απευθύνουμε κάλεσμα στου Πρεβεζάνους να κλείσουν τ’ αφτιά σε όλους όσους σπέρνουν την απογοήτευση, να σηκώσουν το κεφάλι και να σταθούν απέναντι στις σύγχρονες προκλήσεις όρθιοι, στην πρόκληση να γράψουν με τα δικά τους χέρια τις νέες νικηφόρες σελίδες του εργατικού κινήματος του τόπου μας” κατέληξε ο Κώστας Κύρλας και ακολούθησε η συναυλία με τους Ντάνο Μηνιάδη, Πάνο Μάρκο και Νίκο Λιόντο.
