Η ουσία είναι πως έγινε μία βαθιά πολιτική συζήτηση με όρους πραγματικά Αριστεράς και όρους αναζήτησης μίας διεξόδου, μπροστά στο αδιέξοδο, στο οποίο έχει οδηγηθεί -σύμφωνα πάντα με τους συμμετέχοντες την εκδήλωση- η Ριζοσπαστική Αριστερά μετά το «πραξικόπημα» -όπως το χαρακτήρισαν- του Αλέξη Τσίπρα.
Στην εκδήλωση έγινε ξεκάθαρο ότι ανοίγει ο διάλογος για τη διαμόρφωση του πολιτικού φορέα-υποκειμένου, που θα οδηγήσει στη σύγκρουση, απέναντι στη διαμορφωθείσα λογική του TINA και τις νεοφιλελεύθερες δυνάμεις, με ένα πρόγραμμα προσαρμοσμένο στις λαϊκές ανάγκες και ρεαλιστικό, διαμορφωμένο μαζί με την κοινωνία και τα κινήματα.
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης έγιναν τοποθετήσεις τόσο από στελέχη της ΛΑΕ, όσο και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με κριτική στάση απέναντι στα πρώην μέλη του ΣΥΡΙΖΑ. Παράλληλα, έγινε ξεκάθαρο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα αποτελεί πλέον παρελθόν για τις δυνάμεις της Ριζοσπαστικής Αριστεράς σε όποια νεότερη πολιτική εξέλιξη.
Εντύπωση επίσης προκάλεσε το γεγονός ότι στο χώρο παραβρέθηκαν μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, όπως π.χ. ο Ευκλείδης Φονταράς, συντονιστής του κόμματος στην Πρέβεζα, αλλά δεν αντέδρασαν σε όσα ακούγονταν εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ. Μόνο ο Πρόεδρος της ΕΛΜΕ Πρέβεζας, κ. Λελοβίτης τόνισε πως: «Χρειάζεται... καθαρή ψυχή η επόμενη μέρα».
Στην αρχή της εκδήλωσης, η Πέγκυ Κανελλοπούλου (πρώην μέλος ΣΥΡΙΖΑ Πρέβεζας) διάβασε την εισήγηση της Πρωτοβουλίας:
«Η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ τον Γενάρη του 2015 πυροδότησε ένα πρωτοφανές κύμα ελπίδας, ανοίγοντας έναν νέο κύκλο για το αριστερό και λαϊκό κίνημα της Ελλάδας και της Ευρώπης – έναν κύκλο που κορυφώθηκε με το Όχι του δημοψηφίσματος. Η ψήφιση του τρίτου Μνημονίου, η αποδοχή του ως βάσης και ορίου της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, η κατάργηση ουσιαστικά του κόμματος, η διάσπαση και η αποχώρηση χιλιάδων μελών και η ιδεολογικοπολιτική μετάλλαξη, εν τέλει, του ΣΥΡΙΖΑ σηματοδοτούν το βίαιο τέλος αυτού του κύκλου. Το κλείσιμο αυτό του σχεδίου της «αριστερής κυβέρνησης» δεν το αναιρεί η σαφής νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές της 20/9.
Η βαριά ήττα που συνιστά για το αριστερό και λαϊκό κίνημα η υπογραφή του τρίτου Μνημονίου και η ιδεολογικοπολιτική μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ δημιουργούν ένα πολύ ρευστό περιβάλλον, όπου συνυπάρχουν η κριτική, η αναζήτηση, η απογοήτευση, η αποστράτευση, η αγωνιστικότητα και η αγωνία.
Η συζήτηση για το «μετά» έχει ήδη ανοίξει. Θεωρούμε εξαιρετικά σημαντικό η αντίσταση στα μνημονιακά μέτρα να συνδυαστεί με την κριτική και της αποτίμηση της δράσης μας το προηγούμενο διάστημα (όπου βρισκόταν ο καθένας και η καθεμία), τον απολογισμό του σχεδίου «της κυβέρνησης της Αριστεράς» στο πλαίσιο της δεδομένης Ε.Ε., σε μια κατεύθυνση κριτική, ενωτική, ριζοσπαστική και αγωνιστική.
Στο πλαίσιο αυτό, μέλη που αποχωρήσαμε από τον ΣΥΡΙΖΑ, αγωνιστές και αγωνίστριες που συμμετείχαν σε κοινωνικοπολιτικά κινήματα θέλουμε να συμβάλουμε στη χάραξη μιας νέας ριζοσπαστικής στρατηγικής, ξεκινώντας από τη συγκρότηση ενός δικτύου επικοινωνίας και συντονισμού».
Ο πρώην γραμματέας της Ν.Ε. ΣΥΡΙΖΑ Πρέβεζας και πολιτικός επιστήμονας Ηλίας Χάιδας ανέφερε μεταξύ άλλων: «Υπήρχαν αρκετοί στο χώρο μας που πριν από δέκα χρόνια περίπου και μέχρι το 2010-12, που υποστήριζαν με μαχητικότητα θέσεις για συμμαχία με τον πολιτικό «γείτονα» που ήταν το ΠΑΣΟΚ στη χώρα μας και η σοσιαλδημοκρατία στην Ευρώπη, για τη διαμόρφωση της όποιας απάντησης της Αριστεράς. Θα το θυμάστε πολύ καλά ότι υπήρχε εδώ συμμαχία για τον τρόπο με τον οποίο θα μοιράζονταν οι δημόσιες θέσεις ανάμεσα στο Συνασπισμό και το ΠΑΣΟΚ» και πρόσθεσε: «Αντί να δίνεται βάρος στο κίνημα και τη βάση, διογκώθηκε η επικοινωνιακή δραστηριότητα, αναζητήθηκαν συμμαχίες σε πρόσωπα που παλιού δοκιμασμένου προπαγανδιστικού μηχανισμού του συστήματος. Λογική ενίσχυσης της αρχηγικής δομής στο κόμμα, εδραίωση του παραγοντισμού και του ελιτισμού, θυσία της ουσίας για χάρη της επικοινωνιακής εικόνας. Τα φαινόμενα αρχηγισμού και της υποτίμησης της ουσίας και του ρόλου της βάσης, ήταν εμφανή, αν δεν κυριάρχησαν, στο πρώτο συνέδριο του ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ, αλλά απογειώθηκαν στην πορεία για την ανασυγκρότηση των περιφερειακών και δημοτικών ψηφοδελτίων, που το ζήσαμε με το πακέτο των 13+1 υποψηφίων περιφερειαρχών και όπως εκφράστηκε σε μία... γκροτέσκο εκδοχή στην περιοχή μας.
Όλα έδειχναν ότι στήνεται η παγίδα της τελευταίας στιγμής, σαν να μας λένε: Και τι θα κάνετε τελευταία στιγμή. Θα πάτε στο βάραθρο;».
Επιπροσθέτως ο κ. Χάιδας υποστήριξε: «Η ανησυχία μεταφέρθηκε από τη Νομαρχιακή της Πρέβεζας στην ηγεσία, για εκλογές μπροστά στα αδιέξοδα. Προσφυγή στο λαό με όλη την αλήθεια και όχι δημοψήφισμα που μπορεί να αποδειχθεί παγίδα. Αυτά είναι καταγεγραμμένα από το Μάιο.
Ο Αλέξης Τσίπρας και η ηγετική ομάδα δρουν αυτονομημένα. Δε θεωρούν αναγκαίο να διαβουλευτούν με τα όργανα του κόμματος. Φέρονται ηγεμονικά, ταπεινωτικά» και έδωσε το χρονικό των εξελίξεων:
«Μοιράζουν αυταπάτες με το παράλληλο πρόγραμμα. Το κόμμα βρίσκεται σε αναστάτωση. Νομαρχιακές καταψηφίζουν, μεταξύ των οποίων και της Πρέβεζας. Κεντρική Επιτροπή γίνεται καθυστερημένα, στις 30 Ιουλίου. Αποφασίζει έκτακο συνέδριο. Οι οργανώσεις μελών ζητούν να γίνει πρώτα συνέδριο και μετά εκλογές.
Άλλαι όμως αι βουλαί του Κυρίου... Ο Αλέξης Τσίπρας αποφασίζει να κάνει χρήση της προνομίας που του δίνει το Σύνταγμα. Για κατάρτιση από τον αρχηγό ψηφοδελτίων με λίστα. Αθετεί την απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής για συνέδριο. Το αρχηγικό κόμμα σε πλήρη ανάπτυξη».
Επισήμανε ακόμη ότι: "δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις αλλαγής του ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα. Είναι ανυπέρβλητο αυτή τη στιγμή".
Παράλληλα ανέφερε: «Θα ήθελα να πω, πως η κριτική που γινόταν δημόσια στη Νομαρχιακή Επιτροπή και σε εμένα προσωπικά και πολλές φορές λάμβανε και τα χαρακτηριστικά αισχρής συκοφαντίας, γινόταν με το επιχείρημα πως η Νομαρχιακή Επιτροπή υπονόμευε τον Τσίπρα. Το... μεγάλο εργαλείο για την αλλαγή. Ποιος μιλούσε στο όνομα του μεγάλου αρχηγού; Υπήρξε μία συμμαχία άκρων με στόχο τη Νομαρχιακή Επιτροπή που είχε ένα σχέδιο και έλεγε: Κόμμα εδώ. Πολιτικές συμφωνίες.
Όταν το 2012 είπε η Νομαρχιακή Επιτροπή ότι η θητεία των βουλευτών είναι διετής, πείτε μου πόσοι από την Αριστερά βγήκαν να υπερασπίσουν αυτή τη θέση; Είπαν ότι θέλαμε να πάρουμε του... παιδιού την έδρα. Αντί να δομήσουμε μία κατάσταση στο κόμμα που να λέει: Στο ΣΥΡΙΖΑ δεν κάνω επαγγελματική καριέρα. Ότι σήμερα είμαστε στελέχη και αύριο δεν είμαστε. Ότι σήμερα είμαστε βουλευτές και αύριο δεν είμαστε... Και όταν στην Αριστερά μεγαλώνουν οι καριέρες και φουσκώνουν οι λογαριασμοί στις τράπεζες, αυτό δεν είναι καλό για την Αριστερά...
Αυτό δεν σημαίνει ότι κι εγώ δεν υπέπεσα σε αντιπαραθέσεις που δεν έπρεπε».
Ο οικονομολόγος Χρήστος Λάσκος παρέθεσε το ιδεολογικοπολιτικό πλαίσιο του νέου εγχειρήματος. Παραθέτουμε παρακάτω ορισμένα αποσπάσματα της παρέμβασής του:
«Στις 30 Ιουλίου στην τελευταία Κεντρική Επιτροπή που πήρα μέρος ήταν ότι ο λόγος που την... πατήσαμε ήταν ότι δεν είμαστε Μαρξιστές. Νομίζω ότι η έκβαση της ιστορίας ΣΥΡΙΖΑ κρίθηκε και στο γεγονός ότι δεν μπορέσαμε, δεν φροντίσαμε για την ιδεολογικοπολιτική συγκρότηση του χώρου, η οποία ήταν εξαιρετικά ασθενής. Και δεν δόθηκε μεγάλος βάρος σε αυτό.
Πέντε χρόνια συνεχώς η συνεδριακή μας θέση μέσα στην Κρίση ήταν ότι αυτό για το οποίο βαδίζουμε είναι μία μεγάλη κοινωνική και πολιτική σύγκρουση».
«Αποδεχθήκαμε αυτό που συνέβη όλοι. Η πρώτη ανοικτή αντιπαράθεση δημόσια, στις 13 Ιουλίου, έγινε όταν τα πράγματα ήταν πια σε αδιέξοδο».
«Κινηθήκαμε από το φιάσκο στον... εφιάλτη. Ψάχναμε μία πορεία, η οποία οδηγούσε στην ομαλότητα. Πίστευε πραγματικά ένας κόσμος, ότι υπάρχει ένας δρόμος, που θα μπορούσε να φέρει αποτελέσματα για τις κατώτερες τάξεις στην Ελλάδα. Θα ήταν ανάσχεση της καταστροφής κ.α.
Διαμορφωνόταν έτσι μία στρατηγική, η οποία προσαρμοζόταν πάνω σε αυτό».
«Το καλοκαίρι του 2014 η δημόσια εκφώνηση ήταν ότι θα φορολογήσουμε τον πλούτο. Θα καταργήσουμε τον ΕΝΦΙΑ. Θα βάλουμε κάτι άλλο- χωρίς να ξέρουμε τι είναι αυτό- αλλά αυτό που θα βάλουμε θα έχει ατομικό αφορολόγητο 300.000-450.000 ευρώ. Δηλαδή σε μία οικογένεια θα έχουμε 1.000.000 ευρώ αφορολόγητο. Μεγάλοι κουβαρντάδες. Η δημόσια συζήτηση έβαζε το επιχείρημα ότι δεν υπάρχει φράγκο...
Ο λαϊκισμός λοιπόν είχε φτάσει – διατασσικώς- να βαράει υψηλά επίπεδα και έδειχνε ότι ενώ θα έπρεπε να ετοιμαζόμαστε για μία μεγάλη κοινωνική-πολιτική σύγκρουση, αυτό που κάναμε ήταν να ψάχνουμε κοινό, το οποίο θα μας οδηγούσε στην Κυβέρνηση. Ψάχναμε πάση θυσία Κυβέρνηση. Και όταν έβαζες τέτοια ζητήματα σου έλεγαν ότι βάζεις εμπόδια στην Κυβέρνηση της Αριστεράς».
«Θα έλεγα ότι η ελληνική καταστροφή -γιατί περί καταστροφής πρόκειται αυτό που έχουμε βιώσει- είναι αποτέλεσμα της υποκατάστασης μίας σοσιαλιστικής στρατηγικής μεταβατικού χαρακτήρα με τη διεκδίκηση της Κυβέρνησης μέσω κοινοβουλευτικών τερτιπιών».
«Δεν έχουμε υποχώρηση. Έχουμε προσχώρηση στην αντίπαλη ιδεολογία»
«Είναι φανερό ότι ένας κόσμος αποσύρεται μετά τη... χλαπάτσα»
«Υπάρχει ένα δυνατό κοινωνικό μπλοκ, αυτό του ΟΧΙ του δημοψηφίσματος»
«Η συνέπεια είναι πολύ μεγάλο πράγμα. Ο Τάσος Κορωνάκης είπε ότι παρατείται όχι επειδή συμφωνήθηκε το Μνημόνιο, αλλά επειδή υιοθετήθηκε το Μνημόνιο».
«Γεγονότα που δεν είναι πολύ γνωστά είναι τα εξής;
Στις 12-13 Ιουλίου μία ισχυρή τάση στο εσωτερικό της αρχηγικής ομάδας είχε την άποψη ότι έπρεπε να παραιτηθεί η Κυβέρνηση. Η Πολιτική Γραμματεία στις 14 Ιουλίου πήρε απόφαση να προτείνει στην Κυβέρνηση να παραιτηθεί. Άρα όλες οι διαδικασίες του τότε ΣΥΡΙΖΑ έδειχναν μία διαφορετική έκβαση.
Το κόμμα είχε ήδη αποφασίσει για το τι θα έπρεπε να γίνει. Είχαμε ένα πραξικόπημα ολκής το οποίο και συνεχίστηκε. 30 Ιουλίου θα μπορούσαμε να ρίξουμε τον Τσίπρα. Υπήρχε τοποθέτηση του κόμματος. Ο νέος ΣΥΡΙΖΑ νομιμοποίησε το πραξικόπημα».
«Η Ελλάδα είναι η Χιλή του 21ου αιώνα».
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Παναγιώτης Τσόγκας
