“Η ανάπτυξή τους γκρεμίζει ότι άφησε όρθιο η κρίση τους. Πολυνομοσχέδιο-έκτρωμα φέρνει στη βουλή η κυβέρνησης της ΝΔ για την «ανάπτυξη» με ουσιαστικό στόχο την απογείωση της κερδοφορίας του κεφαλαίου, με καύσιμη ύλη τα εργατικά δικαιώματα και το περιβάλλον.

Με γενικό ξεπούλημα εργασιακών δικαιωμάτων, περιβαλλοντικών και άλλων ελέγχων επιχειρεί η Νέα Δημοκρατία να τα δώσει όλα εδώ και τώρα στο κεφάλαιο, για να κάνει δήθεν επενδύσεις.

Πανηγυρίζουν ο ΣΕΒ και οι μεγαλοεπιχειρηματίες, που «επενδύουν» με δανεικά από τις τράπεζες που έχει χρηματοδοτήσει ο λαός!

Διάτρητες γίνονται οι συμβάσεις εργασίας μέσω πλήθους εξαιρέσεων για όσα αφεντικά έχουν “πρόβλημα’, οι απεργίες μπαίνουν στον ψηφιακό γύψο, φακελώνονται συνδικάτα και συνδικαλισμένοι.

Παραχωρείται το δικαίωμα ελέγχου της νομιμότητας μιας επένδυσης σε ιδιωτικές εταιρείες(!), δηλαδή Γιάννης κερνά και Γιάννης πίνει. Ακόμα μπορεί να προχωρήσει μια επένδυση μέχρι την μέση και μετά να εξεταστεί η νομιμότητά της!

Καταλαβαίνουμε τι καταστροφή θα προκληθεί στο περιβάλλον και στο δημόσιο πλούτο. Επιτακτική ανάγκη ο εργατικός λαϊκός συναγερμός, με αποφασιστικούς αγώνες τώρα και με απεργίες στα χέρια των εργαζομένων και όχι του υποταγμένου συνδικαλισμού. Στην επιδρομή κυβέρνησης και κεφαλαίου δεν αρκεί η διαμαρτυρία για να βγουν συμπεράσματα, ζητούμενο είναι το νικηφόρο αγωνιστικό σχέδιο.

Αυτή η πολιτική θα σπάσει μόνο στο δρόμο. Σήμερα παρά ποτέ αποτελεί κυρίαρχο καθήκον για το εργατικό και λαϊκό κίνημα φρένο να βάλουμε στην καθημερινή υποτίμηση της εργασίας και της ζωής μας. Η ζωή της εργαζόμενης πλειοψηφίας και του λαού δεν θα αλλάξει αν δεν σπάσει η ασφυκτική πολιτική που ορίζουν το ευρωμνημόνιο διαρκείας, η πληρωμή του ληστρικού χρέους, η στρατηγική της Ε.Ε. και του κεφαλαίου στα οποία συμφωνούν απόλυτα ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ-ΚΙΝΑΛ.

Αυτή τη μάχη ούτε θέλει ούτε μπορεί να τη δώσει ο κυβερνητικός-εργοδοτικός συνδικαλισμός των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Η μάχη αυτή θα δοθεί από τις αγωνιστικές δυνάμεις του κινήματος, χωρίς καμία αναμονή και προσδοκία από τον εργοδοτικό–κυβερνητικό συνδικαλισμό, με το  συντονισμό των πρωτοβάθμιων σωματείων και των αγωνιζόμενων συλλογικοτήτων του εργατικού-λαϊκού κινήματος και τη συγκρότηση ανεξάρτητων κέντρων αγώνα, με προγράμματα πάλης και αιτήματα που θα καλύπτουν τις εργατικές ανάγκες κόντρα στις επιταγές της Ε.Ε. και του κεφαλαίου.

 Η ανασυγκρότηση του εργατικού και λαϊκού κινήματος, με την ανάπτυξη αγώνων που θα βάζουν ως πρόταγμά τους τις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες και τα δικαιώματα, είναι αναγκαίο να επιταχύνει τα βήματά της στο νέο σκηνικό.  Μόνο έτσι θα πάρουμε πίσω όσα μας κλέψανε, φραγμό στη νέα κλοπή θα βάλουμε!”.