«Ο προβοκατόρικος προπηλακισμός του πρύτανη της ΑΣΟΕΕ έδωσε τροφή στην κυβέρνηση, αλλά και σε ορισμένους καθηγητές ΑΕΙ, για μια νέα επίθεση ενάντια στο οργανωμένο φοιτητικό κίνημα, για τη λήψη μέτρων έντασης της αστυνόμευσης και την ολοκληρωτική κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, για τη ζύμωση των πιο παραπλανητικών και αντιδραστικών ιδεολογημάτων περί "κόκκινου φασισμού" και "τραμπούκων της Αριστεράς".
Οι τραμπούκοι των γνωστών προβοκατόρικων μηχανισμών, που βρίσκονται σε διατεταγμένη υπηρεσία, δεν έχουν καμιά σχέση με το "κόκκινο χρώμα" του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος. Η ιδεολογική - νομοθετική - κατασταλτική επίθεση που εξαπολύει η κυβέρνηση στα δικαιώματα των φοιτητών των εργατικών - λαϊκών οικογενειών είναι κομμάτι της συνολικότερης αντιλαϊκής πολιτικής ενάντια στα εργασιακά δικαιώματα και τους μισθούς, στην υγεία του λαού, στη μόρφωση των παιδιών του, σε συνθήκες που η κρίση βαθαίνει.
Η κυβέρνηση της ΝΔ είχε ήδη διακηρύξει, με την ανάληψη κιόλας των καθηκόντων της, τη σταθερή επιδίωξή της για ένταση της καταστολής. Την υπηρέτησε με το νόμο ενάντια στις διαδηλώσεις, τον συνδικαλιστικό νόμο που τσακίζει εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα και ελευθερίες, πριν δηλαδή από τα τελευταία γεγονότα στην ΑΣΟΕΕ. Όλα αυτά, αφού παρέλαβε τη σκυτάλη από την προηγούμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, με το χτύπημα στην απεργία, το ιδιώνυμο κατά των κινητοποιήσεων για τους πλειστηριασμούς, το νέο Ποινικό Κώδικα που ενισχύει το κατασταλτικό πλαίσιο ενάντια στους εργατικούς και λαϊκούς αγώνες.
Η κυβέρνηση της ΝΔ, με αξιοσημείωτη ετοιμότητα, προανήγγειλε την ίδρυση αστυνομίας πανεπιστημίων, τοποθέτηση καμερών και κάρτας εισόδου στα ΑΕΙ και αυστηροποίηση των ποινών. Η ταξικότητα αυτού του Δικαίου έχει και την άλλη όψη της, όταν ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ στήριξαν από κοινού τις μειωμένες ποινές στο νέο Ποινικό Κώδικα για την ηγεσία της Χρυσής Αυγής. Για άλλη μια φορά επιβεβαιώνεται ότι τα κόμματα της καπιταλιστικής εξουσίας την εξυπηρετούν με την ίδια συνέπεια, ανεξάρτητα από ιδεολογικούς διαχωρισμούς, οι οποίοι άλλωστε είναι απαραίτητοι στο αστικό πολιτικό σύστημα, στην ουσιαστικά ανώδυνη εναλλαγή τους κυβερνητικά.
Το ΚΚΕ καλεί τη μαθητική, φοιτητική, εργαζόμενη νεολαία, γενικά τις εργατικές και λαϊκές δυνάμεις, να μην εγκλωβιστούν στα παραπλανητικά αντιδραστικά ιδεολογήματα. Να απορρίψουν τις δήθεν εκσυγχρονιστικές θέσεις, όπως προβλήθηκαν και από την επιστολή των 10 καθηγητών ΑΕΙ, που καλούσαν όχι μόνο στην ένταση της αστυνόμευσης αλλά και στην αξιολόγηση των ΑΕΙ, με βάση τα ελιτίστικα κριτήρια των ΗΠΑ και της ΕΕ, στη λογική της έντασης της ταξικής διαφοροποίησης, με υποβαθμισμένη πανεπιστημιακή βαθμίδα για τους πολλούς, την πλειοψηφία των παιδιών λαϊκής προέλευσης, και αναβαθμισμένη για τους λίγους κι εκλεκτούς, κυρίως της αστικής τάξης.
Το ΚΚΕ καλεί τους νέους και τις νέες να οργανώσουν μαζί με το ταξικά προσανατολισμένο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα τον αντιμονοπωλιακό αγώνα των λαϊκών μεσαίων στρωμάτων, αποκαλύπτοντας την ξαναζεσταμένη, ανιστόρητη "θεωρία των δύο άκρων", με τις δηλώσεις περί "παρακράτους με αριστερό προσωπείο" και "φασισμού που αλλάζει χρώμα". Έχει αναδειχθεί ιστορικά και επιβεβαιώνεται σήμερα ότι ο φασισμός έχει ένα χρώμα, αυτό της δικτατορίας του κεφαλαίου, η οποία τον εκτρέφει και την οποία υπηρετεί. Γι' αυτό και συναντιέται με τις αστικές πολιτικές δυνάμεις στην καταστολή και στην αποδυνάμωση του κινήματος, στον αντικομμουνισμό, στην πολιτική που επιδεινώνει την κατάσταση των λαϊκών στρωμάτων.
Η Ιστορία του εργατικού και λαϊκού κινήματος στην Ελλάδα έχει γερή παρακαταθήκη, από την οποία μπορεί να εξοπλιστεί και το φοιτητικό κίνημα για να περιφρουρήσει την πάλη του, τόσο από την ανοιχτή κρατική καταστολή όσο και από τη δράση προβοκατόρικων μηχανισμών. Η μόνη απάντηση είναι το δυνάμωμα της οργάνωσης και της πάλης ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική, σε κάθε χώρο δουλειάς και στις γειτονιές, στα σχολεία και τα πανεπιστήμια, για την προστασία και διαφύλαξη της υγείας του λαού και της μόρφωσης των παιδιών του, την εξασφάλιση μόνιμης και σταθερής δουλειάς με πλήρη δικαιώματα, για να ορθώσουν οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα τείχος απέναντι στις συνέπειες της αντιλαϊκής διαχείρισης της νέας καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης».
