(Νίκος Μπελογιάννης «Το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα», έκδοση Άγρα, σελ. 163)

Ο μετέπειτα «άνθρωπος με το γαρύφαλλο», στο παραπάνω απόσπασμα περιγράφει την κατάσταση που βίωνε ο λαός μας την εποχή της χρεωκοπίας της χώρας επί πρωθυπουργίας Χαρίλαου Τρικούπη, γύρω στα 1895.

Βλέπετε σήμερα κάποια διαφορά στη τακτική των δανειστών, τη στάση της ντόπιας ολιγαρχίας – που τότε συσπειρωνόταν γύρω από το παλάτι – και το ρόλο των ΜΜΕ της εποχής;

Έχουμε όμως σήμερα μια νέα ποιότητα.

Για πρώτη φορά στην ιστορία αυτό του τόπου, στην διαπραγμάτευση με τους δανειστές και τους ντόπιους υποτακτικούς τους, δίνεται η ευκαιρία της λαϊκής παρέμβασης.

Μπορεί να έχει κανείς τις μύριες όσες ενστάσεις με την πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα.

Όλα δεκτά και θεμιτά στη δημοκρατία.

Όμως αυτή η κυβέρνηση μας έδωσε μια μοναδική ευκαιρία, εξαγγέλλοντας το δημοψήφισμα της επόμενης Κυριακής: να ψηφίσουμε ΟΧΙ και να καταδικάσουμε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τους δυνάστες του λαού μας στο εξωτερικό αλλά και στο εσωτερικό.

Δεν ψηφίζουμε μόνο για το ΦΠΑ στα νησιά και το ποσοστό της περικοπής των συντάξεων. Δεν ψηφίζουμε μόνο για τη φορολόγηση του μεγάλου πλούτου. Ψηφίζουμε πρώτα και πάνω απ’ όλα για τη δικαίωση των πόθων και των αγώνων αυτού του λαού.

Δεν  πρέπει να υποχωρήσουμε στις ιταμές αξιώσεις, στις προκλήσεις και στον εκφοβισμό των δανειστών. Δεν πρέπει να υποχωρήσουμε στο φόβο. Θα δούμε πράμματα και θάμματα μέχρι την επόμενη Κυριακή. Ένας είναι ο στόχος: να σταματήσουν την έκφραση της ελεύθερης βούλησης του ελληνικού λαού, να αποτρέψουν το δημοψήφισμα, να μας γυρίσουν στο μαντρί των μνημονίων της καταστροφής, της λιτότητας, των αδιεξόδων, της οριστικής μετατροπής της χώρας σε αποικία χρέους, την καταστροφή της νέας γενιάς.

Και έχουν το θράσος να αυτοαποκαλούνται «ευρωπαϊκό τόξο» να διατυμπανίζουν τη βούλησή τους «μένουμε Ευρώπη». Η Ευρώπη κύριοι είναι η κοιτίδα της δημοκρατίας, του διαφωτισμού, της ανεξιθρησκίας, της προόδου. Η Ευρώπη είναι ο Ρουσώ, ο Βολταίρος, ο Καρτέσιος, ο Κάντ, ο Χέγκελ, ο Μαρξ, ο Χάμπερμας – ναι αυτός που ύψωσε το ανάστημά του κόντρα στους Μέρκελ-Σόιμπλε. Αλλά είναι και ο Ρήγας Φεραίος, ο Καποδίστριας, ο Μπελογιάννης και τόσοι άλλοι. Αυτή είναι η Ευρώπη στην οποία εμείς «μένουμε» και θέλουμε οικοδομήσουμε. Η Ευρώπη της δημοκρατίας, της προόδου και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Με το συντριπτικό ΟΧΙ μας την επόμενη Κυριακή ανοίγουμε το δρόμο για αυτήν την Ευρώπη.