Όσα μέλη της 17 Νοέμβρη προέβησαν σε εγκληματικές πράξεις, σύμφωνα με τις αρχές του ποινικού δικαίου -της αστικής δικαιοσύνης- και με βάση την ετυμηγορία των δικαστών βρίσκονται στις φυλακές. Δεν θα εξετάσουμε- καθώς στερούμαστε δικαιονομικής κατάρτισης- αν δικαίως ή όχι τιμωρήθηκαν για τα εγκλήματα τους. Είναι όμως τελείως διαφορετικής τάξης ζήτημα να κατηγορείς κάποιον για τις ιδέες του ή τα πολιτικά του φρονήματα ειδικά την στιγμή που έχει αποδεχθεί τις πράξεις του για κάποιες από τις οποίες βρίσκεται στην φυλακή. Ως εκ τούτου δεν έχει το δικαίωμα κανένα κράτος δια της επίσημης κυβερνησής του να διαμαρτύρεται καθοιονδήποτε τρόπο λογοκρίνοντας ανθρώπους ή ''συντρίβοντας'' τους επειδή έχουν διαφορετική κοσμοαντίληψη από την επίσημη. Ειδικότερα δε όταν εξομοιώνει απόψεις ανθρώπων που πρόσκεινται σε ένα κόμμα με την πολιτική γραμμή και κατεύθυνση που ασπάζεται το ίδιο το κόμμα. Για να ξεφύγουμε λίγο από το δίπολο Νέα-Δημοκρατία-Σύριζα που τεχνηέντως προβάλλεται και για να αποδυναμώνει κοινωνικά το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αλλά κατά την γνώμη μου -και όχι μόνο την δική μου ίσως- ο στρατηγικός θα λέγαμε στόχος, αυτής της επικίνδυνης ισορροπίας στο τεντωμένο σχοινί της θεωρίας των δύο άκρων, είναι η μη ριζοσπαστικοποίηση του κόσμου όταν καταργούνται θεμελιωμένα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα του. Γνωστά είναι τα περιστατικά με την δίκη των μαθητών σε σχολείο της Λαμίας όταν διαμαρτυρήθηκαν για το επίπεδο της παρεχόμενης παιδείας.

Ακόμα πιο μεθοδευμένη είναι η προσαγωγή και σύλληψη ανθρώπων που δικαιωματικά διαδηλώνουν σε μια ειρηνική διαδήλωση μόνο και μόνο γιατί το σύστημα της καταστολής της βίας και της εξαθλίωσης θέλει να εμφανίζει φταίχτες με την ίδια συχνότητα που ένας μάγος εμφανίζει λαγούς απ' το καπέλο του. Η απάντηση στην λογική της βίας απ' όπου κι αν προέρχεται είναι πως προέρχεται από το βάναυσο εκμεταλλευτικό και σαθρό πλέον καπιταλιστικό σύστημα όπου αναπαράγεται ένας στείρος πολιτικός λόγος χωρίς κανένα όραμα από την συγκυβέρνηση στο κοινοβούλιο. Στο οποίο σύστημα ζεί και βασιλεύει το μονοπωλιακό και χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο και το ευρωπαϊκό διευθυντήριο (ΕΕ,ΕΚΤ.ΔΝΤ). Διότι την βία δεν την διαπιστώνεις στο δημοκρατικό δικαίωμα κάποιου να εκφράζει και να εκφράζεται μέσα από την άποψη και την στάση του. Τουναντίον μπορεί εύκολα να διαπιστωθεί στα ποσοστά ανεργίας, αστέγων, αυτοκτονιών αλλά και σε ότι αντιβαίνει με την ευημερία ενός κοινωνικού συνόλου που στηρίζεται στις ανάγκες του και όχι στην επιβολή μιας κατ' επίφαση κοινοβουλευτικής νομιμότητας στην οποία βρίσκει πάτημα η εκάστοτε κυβέρνηση, όχι για να νομοθετεί και να ασκεί τον απαιτούμενο κοινοβουλευτικό έλεγχο ως οφείλει σύμφωνα με την αρχή της αντιπροσώπευσης, αλλά για να επιβάλλει αυταρχικά την αποψή της ως κυρίαρχη.