Πρώτο, του 1928-29, το –μόλις- δεύτερο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα. Δεν τελείωσε ποτέ επειδή δεν… υπήρχαν ημερομηνίες. Εκείνα τα χρόνια, ως γνωστόν, διεξάγονταν πρώτα τα τοπικά πρωταθλήματα (Αθήνας, Πειραιά και Θεσσαλονίκης) και ο πανελλήνιος τίτλος κρινόταν στη συνέχεια μεταξύ των νικητών. Αφού το μπαράζ στον Πειραιά ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Εθνικό, διεκόπη ελέω επεισοδίων, το πανελλαδικό ακυρώθηκε μιας και ο κανονισμός της ΕΠΟ δεν επέτρεπε τη διεξαγωγή αγώνων μετά τις 15 Ιουλίου.
Ακολούθησε του 1934-35, κυρίως ελέω της προετοιμασίας της Εθνικής για το 4ο Βαλκανικό Κύπελλο που είχε αναλάβει να διοργανώσει η ΕΠΟ στην Αθήνα την περίοδο των Χριστουγέννων. Ακολούθησαν και ενστάσεις, όπως του Ολυμπιακού, η απόφαση εκδόθηκε τον Ιούνιο και ήδη η Εθνική προετοιμαζόταν για το επόμενο Βαλκανικό Κύπελλο. Φυσικά άρχισε αλλά δεν τελείωσε ποτέ η σεζόν του 1940-41, τα πάντα στη χώρα «πάγωσαν» τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου 1940, με την κήρυξη του ελληνοϊταλικού πόλεμου και ακολούθησε η κατοχή. Ο ελληνικός αθλητισμός άρχισε να παίρνει ξανά μπροστά από τα μέσα του 1943 και μετά, εποχή που καλά καλά δεν υπήρχε κουπόνι στοιχήματος (το ΠΡΟ-ΠΟ ξεκίνησε το 1959).
Η, δε, πρώτη μεταπολεμική διοργάνωση (1944-45) λόγω της διαμάχης του Παναθηναϊκού με την ΕΠΣΑ ενώ απείχε η Θεσσαλονίκη. Και το 1949-50, μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και ενώ η Ελλάδα μάζευε τα κομμάτια της από την κατοχή, ο Εμφύλιος είχε επιφέρει και τη στράτευση αρκετών παικτών προκαλώντας προβλήματα στις ομάδες.
Τέλος, το 1951-52 η ευθύνη βάρυνε ολοκληρωτικά την ΕΠΟ καθώς έκανε κάκιστο προγραμματισμό και άφησε… πίσω τα πρωταθλήματα Αθήνας, Πειραιά και Θεσσαλονίκης, άρχιζαν και τα ματς Εθνικής για το προολυμπιακό του Ελσίνκι και δεν υπήρχαν ημερομηνίες.
Διαβάστε το πλήρες άρθρο και τα προγνωστικά του Νίκου Μποζιονέλου στο Foxbet.gr
